Opgedragen aan…

Ik ben bezig met de afwerking van mijn derde boek. Mijn derde boek is mijn tweede boek dat zal verschijnen (ovb.). Het recept is hetzelfde: in zwart afgedrukte letters uit het alfabet, punten en komma’s op wit papier. Als het boek af is, stuur ik het aan allemaal mensen die me zeggen wat er niet goed aan is. Daarna raap ik mezelf van de grond en voer ik hun suggesties door.
Vervolgens is het een kwestie van de juiste stockfoto uitzoeken voor de voorkant, een achterflaptekst bij elkaar liegen, negatieve quotes zo herschrijven dat het lyrische quotes lijken, colofonnetje tikken, even op de foto (een glimlach betekent dubbele verkoop – mensen willen geen boeken van chagrijnige schrijvers kopen) en daarna bedenken aan wie ik dit boek zal opdragen.
Mijn eerste boek droeg ik op aan Sami Hyypiä. Via de aandacht die dit genereerde trok hij zijn carrière uit het slop en werd hij even later trainer van Bayer Leverkusen. Om later natuurlijk weer ontslagen te worden bij de voetbalclub. Het Pignoneffect is krachtig, maar van korte duur.
Aan wie ik mijn tweede boek opdroeg laat ik hier even buiten beschouwing. Maar dat boek ligt natuurlijk niet voor niets ergens veilig opgeborgen in een kluis.
Mijn derde boek dat, als het meezit, begin volgend jaar verschijnt wil ik graag opdragen aan een lezer. Het mag iemand zijn die mijn werk trouw koopt, maar ook iemand die mijn werk illegaal downloadt. Hij of zij moet me een email sturen waarin hij of zij schrijft dat het hem of haar leuk lijkt wanneer ik mijn boek aan hem of haar opdraag. Daarnaast moet de lezer bereid zijn tegen me te bowlen. Ik dacht altijd dat ik een slechte bowler was, maar de laatste keer dat ik bowlde bleek ik me daarin te vergissen. Wanneer de lezer me verslaat draag ik mijn boek aan hem of haar op. Wanneer ik win doe ik dit niet en ga ik met iemand anders de strijd aan. Ik draag alleen boeken op aan mensen die beter bowlen dan ik.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *