Lang

Ik werk aan een roman, het wordt een hartstikke prima boek – voor zijn tijd. Het verhaal gaat als volgt: Een man wil iets worden; de man wil niet zijn wat hij is geworden; de man wordt iets anders; de man blijkt te zijn gemanipuleerd; de man probeert te ontkomen.
Omdat de algemene opvatting is dat je lang aan een roman moet werken, neem ik vaak lange pauzes. In de pauzes schrijf ik brieven en korte verhalen en lees ik boeken.
Erasmus schreef Lof der Zotheid in een week, Multatuli Max Havelaar in drie weken, Jesse Ball doet drie weken over een boek. Peter Buwalda deed vijf jaar over Bonita Avenue. Van alleen de laatste weten we nog wie hij was.
Om serieus genomen te worden, als echte schrijver, lever ik mijn manuscript over een jaar in. Natuurlijk is de roman dan eigenlijk al elf maanden af.
De Fun Lovin’ Criminals leverden ooit een plaat in bij hun platenmaatschappij. De platenmaatschappij wees de plaat af en zei dat de band de plaat opnieuw moest opnemen. De band ging drie weken blowen in de studio en leverde dezelfde plaat in. De platenmaatschappij reageerde verrukt en zei zeker te weten dat dit een plaat zou worden waar de komende vijf jaar de huur mee betaald kon worden en waar we met zijn allen over honderdduizend jaar nog naar zullen luisterden.

Share Button

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *