Prijzen

De Biesheuvelprijs had geen longlist en geen shortlist. Alle verhalenbundels waarvan de uitgeverij de moeite nam om er een postzegel op te plakken en naar de jury te sturen maakten kans op de prijs. De bundels van Jori Stam en Joubert Pignon werden door hun uitgever naar de jury van de Biesheuvelprijs gestuurd. Per mail hadden de twee schrijvers contact met elkaar.
Jori Stam dacht dat Joubert Pignon de prijs zou gaan winnen, Joubert Pignon dacht dat Marente de Moor de prijs zou gaan winnen.
Ze bedachten dat het een goed idee was wanneer ze een eigen prijs in het leven riepen: de JoJo-prijs. Het ene jaar wint de een de prijs, het andere jaar de ander. Maar wie moest nu de eerste winnaar van de JoJo-prijs worden? Jori en Joubert kwamen er niet uit. Ze riepen de hulp in van redacteur Sander Blom. Sander Blom moest een getal onder de tien in zijn hoofd nemen. Degene die het getal goed raadde zou de eerste winnaar van de JoJo-prijs worden. Maar wie mocht beginnen met raden? Om dat te bepalen moest Sander Blom een ander getal onder de tien in zijn hoofd nemen. Degene die als eerste dit tweede getal goed raadde, mocht beginnen met raden naar het eerste getal. Maar hoe te bepalen wie nu mocht beginnen met raden?
Via internet bestelde Joubert Pignon een trofee. Hij vroeg degene die het plaatje zou graveren om een van deze twee namen te graveren: ‘Jori Stam’ of ‘Joubert Pignon’.
Joubert Pignon maakte € 21,60 over naar de trofeeënleverancier en kreeg een paar dagen later een pakket thuisbezorgd.
Voor de uitreiking van de Biesheuvelprijs maakten Jori Stam en Joubert Pignon het pakket samen open. Jori Stam bleek de eerste winnaar van de prestigieuze JoJo-prijs. Joubert Pignon werd tweede. Naar alle waarschijnlijkheid wint Joubert Pignon volgend jaar de JoJo-prijs en wordt Jori Stam tweede.
Even later werd de tweede prijs van de avond uitgereikt. Marente de Moor won de Biesheuvelprijs voor haar verhalenbundel Gezellige Verhalen. Op het podium hield ze een grote cheque omhoog. Iedereen klapte. Na afloop wisselden de aanwezigen hun consumptiemunten om voor consumpties. Marente de Moor had haar grote cheque op het podium laten staan. De grote cheque stond op het lege podium. Joubert Pignon keek naar de grote cheque. Het was altijd zijn grote droom geweest om met een grote cheque onder zijn arm in de tram te zitten. Het ging hem niet om het geld. Het ging hem om het beeld van een man die met een grote cheque onder zijn arm in de tram zat.
Nadat hij buiten gerookt had, zag Joubert Pignon Marente de Moor. Ze zat binnen op een bank te wachten. Joubert Pignon feliciteerde haar en vroeg waar haar grote cheque was. Marente de Moor zei dat ze haar grote cheque niet meenam en dat ze nu wachtte op de taxi die haar naar het Volkshotel zou brengen. Joubert Pignon, nooit te beroerd om iedere situatie naar zichzelf toe te trekken, zei dat hij ook een keer in het Volkshotel was geweest. Hij liep de feestruimte in, pakte de cheque, nam de cheque onder zijn arm en liep naar buiten toe. De taxi met Marente de Moor op de achterbank reed weg. Joubert Pignon liep in de richting van de tram.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *