Ter vermaak

Minachtend snuivend leest een man de krant. Hij kijkt duidelijk neer op het wereldnieuws. Wij zitten aan de andere kant van de eersteklascoupe, tegenover elkaar. We doen alsof we in onze boeken lezen, maar we luisteren naar de man. Zuchtend maakt de man een prop van zijn krant en stopt hem in de prullenbak. Hij kijkt uit het raam en maakt smakkende geluiden. Daarna zucht hij diep. Daarna maakt hij mompelende geluiden. We schieten niet op in onze boeken. Bij het station waar hij er uit moet staat de man op en loopt hij langs ons. Hij schopt de beker koffie van een van ons om. Een van ons had de beker op de grond gezet omdat hij dacht dat de beker leeg was. De koffie stroomt over de grond van de eersteklascoupe. De man haalt zijn krant uit de prullenbak en geeft hem aan ons. We leggen de krantenpagina’s over de koffie op de grond zodat de koffie in de krant kan trekken.
Nadat hij is uitgestapt bedenken we: Die man gebruikt zijn lichaam ter vermaak. Door er geluiden mee te maken vermaakt hij zichzelf.
We lezen verder in onze boeken. We leren dat de negerleiders van Kordofon door de heersers eerst met vrouwen en fruit werden ontvangen, maar dat oorlog uiteindelijk onvermijdelijk bleek.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *