Mooie lieve schat

Dit najaar verschijnt er een nieuw boek, wederom bestaand uit korte verhalen die samen een groter verhaal vertellen, op dit moment redigeer ik het. Redigeren is: nalezen wat een vroegere versie van jezelf schreef en dit hoofdschuddend om zoveel domheid verbeteren.
De titel is ‘Mooie lieve schat’ – de Grietopdebeeckisering is ook binnengedrongen in mijn oeuvre. Op de blauwe cover is een ruggelings afgebeelde blote kreeft te zien.
Omdat ik niets kan verzinnen is alles autobiografisch, armoedig – ik geef het toe. Ook het gebruik van ‘–’ binnen de diverse zinnen valt me op. Ik ken het juiste gebruik van een streepje (‘–’) in een zin niet – ik gebruik het streepje intuïtief. Omdat ik net-niet afstudeerde als Nederlandicus is de taal me vaak een raadsel.
Omdat ik niets kan verzinnen speelt bijna iedereen die ik de afgelopen twee jaar ontmoette een rol in het boek (ja, ook jij ja!). Ik overwoog even de namen te anonimiseren, maar omdat toch bijna niemand het boek zal lezen laat ik het na. Ik redigeer ‘Mooie lieve schat’ op mijn balkon, de zon schijnt op de eczeemplekken op mijn schenen, ze worden er roder van, maar vanavond zullen ze door de zon minder rood zijn. Het dreigt een dik boek te worden, vooral geschikt voor mensen met een balkon of een grasveld in de buurt van hun huis – en veel te veel tijd. De uitnodiging voor de presentatie volgt nog, het wordt weer een happening van jewelste.
Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *