Categoriearchief: Optredens

Voorlezen (4)

Onverklaarbaar hoe bij het voorlezen alles soms ineens samenvalt. Ik ben dezelfde. Mijn verhalen zijn hetzelfde. Mijn flauwe grappen tussendoor zijn iedere keer anders, maar toch hetzelfde. Het publiek is altijd hetzelfde: mensen die mij niet kennen maar zijn blijven zitten omdat ze nog drinken in hun glas hebben. Het voorlezen gaat altijd wel goed, maar soms klopt alles. Ik lees voor, de mensen lachen. Ik zeg dingen over mijn verhaaltjes, de mensen lachen. Meisjes knopen een knoopje van hun kleding los. Mannen gaan wijdbeenser zitten. Ik houd mijn buik in en lees, zonder op het papier te kijken, ‘Het lelijkste schilderij ter wereld’ voor. Ik verkoop vier boeken en kijk naar de grond wanneer ik gevraagd word wanneer mijn tweede boek verschijnt. Na afloop zegt er altijd iemand: ‘Jouw stem lijkt op die van Nico Dijkshoorn, heb je dat wel eens gehoord?’

Share

2014

Mijn eerste publicatie van 2014 wordt een bibliofiele (ik noem het bibliofiele omdat dat de verkoop ten goede komt) uitgave via Joshua Baumgarten ism Lucas Hirsch in gelimiteerde (ik schrijf hier gelimiteerde omdat dat de verkoop ten goede komt) druk.
Ik ga ook meewerken aan het nieuwe literaire tijdschrift De Titaan van o.a. Martijn Neggers. Een fijn soort pretentieloze krant, die voor het eind van de maand verschijnt. Ik schrijf hier pretentieloos met de grootste voorzichtigheid. Ik wil niemand beledigen.
Vincent Uilenbroek en ik brengen samen een kleine uitgave uit dit jaar. Hij heeft tekeningen gemaakt, ik heb woorden geschreven. Hoewel we beiden in de greep van luiheid zijn, zal het ergens in maart verschijnen.
Als mijn nieuwe boek blijkt mee te vallen, verschijnt het ergens na de zomer. Zo niet, dan niet.
Op 1 april begin ik te schrijven aan mijn derde boek.
Dit jaar zet ik een literaire tournee met twee andere schrijvers van enorm korte verhalen in de steigers. Waar dat begint of eindigt weet ik niet.
Ondertussen schrijf ik korte verhalen, reportages en luister ik naar de muziek van Gil Scott-Heron en Kanye West.

Share

Goed voornemen

Via een geheime en verborgen meter kan ik zien hoeveel mensen mijn blog bezoeken. Gemiddeld negen unieke bezoekers per dag. Ook kan ik zien met welke sleutelwoorden mensen via een zoekmachine op mijn blog zijn gekomen. De laatste tijd is er iemand die regelmatig op mijn blog komt via zoektermen als “joubert pignon niet zelf geschreven” en “wie schreef joubert pignon”. Hieruit concludeer ik, met de scherpzinnigheid die ons schrijvers eigen is, dat iemand vermoedt dat ik mijn eigen boek niet zelf geschreven heb. Zelf heb ik ook lange tijd gedacht dat ik een fragment van de fantasie van A.H.J. Dautzenberg was, maar navraag bij hem leerde dat dat niet zo was. Iemand probeert me dus te ontmaskeren. Natuurlijk draag ik een masker, maar het masker dat ik draag is een masker van mijn eigen gezicht. Wanneer het masker wordt afgerukt, zit daaronder weer een masker van mijn eigen gezicht. Ik zou wel willen dat ik mijn teksten niet zelf schreef. Het zou een hoop tijd schelen. Ik schrijf bijna twee uur per dag, het rondlummelen en mezelf aansporen om nu eindelijk eens te beginnen met schrijven niet meegerekend. Ik lees veel voor. In 2013 las ik veel voor, de eerste voorleesbeurten voor 2014 staan ook al weer gepland. Na afloop van een voorleesbeurt krijg ik applaus. Bij het applaus verschrompel ik en schaam ik me. Ik vind het een vreselijk geluid. Het liefste zou ik, wanneer ik van het podium loop, en mijn zelfgeschreven boek dichtklap, dit in stilte doen. Voor het nieuwe jaar huur ik iemand in die, met een masker van mijn gezicht op, het applaus in ontvangst neemt. Vuisten in de lucht, kushandjes, spuiten met champagne, knuffels en onderbroeken die op het podium worden geworpen oprapend.

Share

Variabele ik

Vorig jaar oktober kwam mijn boek uit. Ik werkte er tot eind augustus 2012 aan. Ik dacht altijd dat ik een lui iemand was. Tussen toen en nu schreef ik een theaterstuk, een roman, een dichtbundel (al telt die eigenlijk niet, gedichten zijn niet echt), diverse reportages, las ik honderd keer voor, schreef ik vijftigduizend woorden aan nieuwe korte verhalen, rookte ik 11937 sigaretten, dronk ik 2456 glazen wijn, vervreemde ik een familielid van me, stootte ik drie vrienden af, verhuisde ik weer eens, keek ik tachtig films, las ik 63 boeken, vergiste ik me in het aantal mensen dat niet in een variabele ik gelooft, viel ik elf kilo af en organiseerde ik een expositie. In al die tijd vielen er twee doden en bleef ik, vooralsnog, in leven.

Share

De vrouw die het lelijkste schilderij ter wereld maakte

Op straat kom ik degene tegen bij wie ik ooit, aan de muur van zijn woning, het lelijkste schilderij ter wereld zag hangen. Ik schreef er een verhaal over, dat verhaal kwam in mijn boek Er gebeurde o.a niets, dat verhaal diende vervolgens als inspiratie voor een expositie: Het lelijkste schilderij ter wereld. Hij vraagt hoe de expositie was. Ik zeg dat de expositie een succes was, dat er wel honderd mensen waren en dat we de kunst van allerlei ketenen hebben bevrijd. Ik vraag hem of hij het originele lelijkste schilderij ter wereld, waar het allemaal mee begonnen is, nog aan de muur heeft hangen. Hij zegt dat het schilderij terug is naar de vrouw die het gemaakt heeft. Ik vraag of ze weet wat haar schilderij allemaal heeft losgemaakt. Hij zegt dat hij het haar maar niet heeft verteld.

Share

Luisteren naar Nyk de Vries

Nyk de Vries is een van mijn favoriete schrijvers. Hij kan ook erg goed voorlezen. Ik kan de hele dag naar hem luisteren. Natuurlijk kan dat niet echt. Ik moet ook boodschappen doen, naar het toilet toe en tegen mijn katten zeggen dat ze moeten ophouden met kutten. Soms mag ik samen met Nyk ergens voorlezen. Dan ben ik erg blij, want dan kan ik naar hem luisteren. Dan luister ik met open mond. Natuurlijk doe ik dat niet echt. Een open mond heeft geen oren. Luisteren naar Nyk de Vries kan bijvoorbeeld donderdag 31 oktober in boekhandel Athenaeum in Haarlem vanaf 19:30.

Share

Applaus

Ik treed graag op, ik lees graag voor in het openbaar. Tijdens het voorlezen mogen de mensen doen wat ze willen. Ze mogen praten, lachen, weggaan, drinken kopen, dingen omstoten, vogels voeren, met elkaar vechten of een boterham eten. Ik vind het allemaal best, zolang de mensen maar niet klappen na afloop. Ik houd niet van applaus, ik schaam me om applaus te krijgen. Het liefste loop ik na een optreden, in stilte en met gebogen hoofd, het podium af.

Share

Lowlands

Mathijs Leeuwis en ik mochten op Lowlands optreden, een hele eer. De laatste keer dat ik op Lowlands was, was tien jaar geleden. Terwijl de xtc begon te werken, liep mijn toenmalige vriendin bij me weg. Ik dacht dat ze gewoon sociaal was, en me de ruimte wilde geven om drugs te gebruiken, maar later bleek dat ze het gewoon wilde uitmaken.
Inmiddels gebruik ik geen drugs meer, helaas. Inmiddels sjouw ik een drankbuik van zeker twintig kilo mee. Het is een ronde, harige buik met hier en daar een deuk. Altijd als ik een andere man met een dikke buik zie, wil ik zeggen: ‘Mag ik u complimenteren met uw prachtige buik?’. Maar dat doe ik eigenlijk nooit.
Mathijs Leeuwis en ik hebben een literairmuzikale theatershow geschreven. Ik vertel verhalen en Mathijs zingt liedjes, we hebben alle verhalen en liedjes zelf bedacht.
We hadden verwacht dat er vijf mensen zouden komen, waarvan we er drie kenden. Het viel mee, er waren zeker zeventig mensen in de tent waar we optraden. Een meevaller van jewelste. Verder lezen

Share

Leeuwis & Pignon: Niets

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=ukPovu_dnTM&w=560&h=315]

Tekst: Joubert Pignon (uit het boek ‘Er gebeurde o.a. niets’)
Muziek: Mathijs Leeuwis
Muzikanten: Mathijs Leeuwis, Theo Sieben, Hans Verweij, Dave Menkehorst
Opname + mix: Dave Menkehorst

Share

Vrijblijvend

Mathijs Leeuwis en ik hebben een show (Waar beren drinken) gemaakt die we de komende tijd live gaan opvoeren. Mathijs zingt liedjes en ik lees verhalen voor, het vormt allemaal een eenheid. We spelen onder meer vrijdag op Lowlands (Biddinghuizen) en zondag op Noorderzon (Groningen). We willen ‘Waar beren drinken’ graag nog vrijblijvend oefenen voor een live publiek. We spelen ‘Waar beren drinken’ twee keer (om 19:30 en 21:00) op woensdag 14 augustus bij Horizonverticaal in Haarlem (Houtmarkt 7). De voorstelling duurt een keer 30 minuten en een keer 45 minuten. Entree is gratis. De bar is open. Smoren in de hof.

Share